Geschiedenis en produktie van chocolade

De geschiedenis van chocola
De eerste vondst van chocolade werd meer dan vijftienhonderd jaar geleden in de Midden-Amerikaanse regenwouden gedaan. Chocolade werd gemaakt door de oude volkeren die daar leefden. De volkeren leefden in het gebied dat zich uitstrekt tussen Centraal-Mexico en Nicaragua. Voor deze mensen was chocolade van grote waarde. Behalve dat het een favoriet drankje was, speelde chocolade een belangrijke rol in hun religieuze en sociale levens.

De ontdekking
De eersten die chocolade hebben ontdekt waren de Tolteken, maar de eerste mensen die duidelijk het geheim van cacao ontdekten waren de Maya´s. De Maya’s cultiveerden de cacaoboom, die in het regenwoud groeit, voor zijn vruchten. De cacaobonen werden geoogst, gefermenteerd, geroosterd en vervolgens werden de zaden vermalen tot een pasta. Deze pasta werd gemengd werd met water, Chili pepers, maïsmeel en andere ingrediënten. Het chocoladedrankje had een pittige en bittere smaak.

Handel in Chocolade
De Azteken dreven handel met de Maya´s en raakten bekend met de cacao. Vaak dienden hun onderdanen belasting en schatting te betalen in cacao. Cacao was voor de Azteken een soort betaalmiddel. Christopher Columbus ontdekte Amerika en kwam in contact met de Azteken. Hij ontdekte de bonen al in het jaar 1500 na Christus, maar hij vond het drankje niet lekker smaken en gaf er verder geen aandacht aan. Enkele jaren later landde Hernando- Cortes in Mexico. Hij ontdekte dat de bonen werden gebruikt voor het maken van een bepaald drankje en kwam erachter dat de cacao een bepaalde economische waarde had en het gebruikt werd als betaalmiddel. U kunt zich voorstellen dat Cortes erg blij werd toen hij ontdekte dat het geld eigenlijk aan de bomen groeide. Toen Cortes in 1528 naar Spanje terugkeerde, nam hij de cacaoboon met zich mee. Men maakte het cacaodrankje en werd gemengd met suiker, vanille en room om de bittere smaak te verzachten waarbij de pepers weg werden gelaten. Deze zoete drank werd populair en al snel ontstonden er chocoladehuizen in alle hoofdsteden van Europa en Amerika. Chocolade is niet altijd de harde, glanzende, knapperige delicatesse geweest die we vandaag kennen. Tot de 19e eeuw werd het voornamelijk gebruikt als een drankje. Het was een luxe product dat alleen werd gebruikt door de adel.

Coenraad van Houten
In 1828 deed de Nederlander Casparus Coenraad van Houten een belangrijke uitvinding waarmee men tegenwoordig cacaoproducten en chocolade kan maken, zoals wij die hedendaags kennen : de hydraulische cacaopers. In die tijd werden de cacaobonen vermalen tot een fijne massa dat vervolgens gemengd werd met melk om chocolademelk te maken of om daarbij suiker, kaneel en vanille toe te voegen, dat als basis diende voor het maken van koekjes. Echter, door het hoge vetgehalte in de bonen waren deze eetproducten slecht verteerbaar. De uitvinding door van Houten maakte het mogelijk om de cacaoboter uit de geroosterde cacaobonen te onttrekken. De kern van de boon – de nib – bevat een hoog percentage cacaoboter dat voornamelijk uit natuurlijk vet bestaat. Door de pers werd het percentage van de cacaoboter aanzienlijk gereduceerd en kon daarna de overgebleven cacaomassa eenvoudig verpulverd worden tot cacaopoeder, de basis van vele cacaoproducten. Nederland heeft vanuit het verleden dus een belangrijke rol gespeeld in de cacaohandel. Tevens zorgde Van Houten voor een verdere ontwikkeling van het alkalisatieproces waarbij het cacaopoeder werd bewerkt met alkalische zouten zoals kalium en natriumcarbonaten. Hierdoor werd het poeder makkelijker mengbaar met water. De introductie van het alkaliseren van cacaopoeder maakte het bereiden van chocoladedrank veel eenvoudiger en het werd daardoor ook mogelijk om chocolade te combineren met suiker en er daarna weer cacaoboter aan toe te voegen, zodat er bijvoorbeeld chocoladepasta van gemaakt kon worden.

Het maken van…van cacaobonen tot chocolade
De cacaoboon
Cacaobonen zijn het product van de cacaoboom. Deze boom groeit rond de evenaar, in de tropische gebieden. Hij stelt hoge eisen aan neerslag, temperatuur en bodemvruchtbaarheid. De officiële naam voor de cacaoboom is Theobroma cacao. Het maken van cacaobonen tot chocolade is een complex proces waarbij ingrediënten, tijd- en temperatuur een uiterst belangrijke rol spelen. Het duurt drie tot vijf jaar voordat cacaoboom goede vruchten heeft. De vrucht van de cacaoboom – een meloenachtige vrucht- wordt met de hand geoogst. Binnen elke peulvrucht bevinden zich ongeveer 20-40-zaden van de cacaoboom. Nadat de bonen uit de vrucht zijn verwijderd, worden ze in grote manden geplaatst en afgedekt met bananenbladen om de smaak te verbeteren. De smaak wordt gevormd doordat er nog een dun laagje vruchtvlees om de bonen heen zit dat begint te broeien en te gisten. Tijdens dit proces wordt het aroma sterker en verandert de boon donkerbruin van kleur. Het gisten duurt ongeveer een week. Dit proces noemt men fermentatie. Na het fermenteren worden de bonen gedroogd. Dit gebeurt in grote bakken in de zon of kunstmatig met warme lucht. Hierna zijn de bonen klaar voor het transport naar de chocolade fabriek.

Chocoladefabriek
Het eerste wat chocoladefabrieken met de bonen doen is de bonen schoon schudden, om ze van al het afval te ontdoen en ze daarna te roosteren. Indien er cacaobonen zijn van verschillende teeltstreken en verschillende landen worden de bonen eerst gemengd. Dit gebeurt om een egale smaak te verkrijgen. Door de bonen te branden of te roosteren worden het aroma, de kleur en de smaak verder verbeterd. Na het roosteren gaan de bonen door een machine waarbij de schil wordt verwijderd,  zodat alleen de kern van de boon overblijft. Deze kern heet ook wel nib.

Cacaomassa
De nibs worden gezeefd en fijn gemalen, hierdoor ontstaat er een dikke, stroperige cacaomassa. Hoe fijner de cacaomassa wordt vermalen in dit stadium, hoe voller en fijner de smaak van de chocolade zal zijn. De fijn gemalen massa wordt deels verwerkt voor de chocoladeproductie, het overige gedeelte wordt cacaopoeder en cacaoboter van gemaakt. De cacaomassa dat wordt gebruikt om cacaopoeder van te maken wordt onderworpen aan het alkalisatieproces. Vervolgens gaat de cacaomassa door de hydraulische persmachine waarbij de cacaoboter wordt onttrokken. Wat overblijft is een droge, harde massa. Deze massa wordt dan verpulverd tot cacaopoeder. Cacaopoeder word gebruikt voor het maken van o.a. bakkerijproducten, chocolademelk en consumptie-ijs. De vette cacaoboter wordt gezeefd en kan hierna weer worden toegevoegd om pure chocolade of melkchocolade te maken. De cacaoboter wordt gebruikt als basis voor witte chocolade. Verder kan het gebruikt worden in cosmetica en geneeskunde.

Mengen
Het gedeelte van de chocolademassa dat niet wordt onderworpen aan het alkalisatie proces wordt gebruikt om chocolade van te maken. Om pure chocolade te maken wordt cacaoboter en suiker bij de cacaomassa gemengd. Om melkchocolade te maken wordt er behalve cacaoboter en suiker ook vanille en melkpoeder bij de cacaomassa gevoegd. Om witte chocolade te maken wordt er geen cacaomassa gebruikt. Witte chocolade wordt gemaakt van cacaoboter, suiker, vanille en melkpoeder. Omdat er geen cacao in verwerkt is mag witte chocolade eigenlijk geen chocolade worden genoemd.

Afwerking
De chocolade doorloopt een lang traject van fijnwalsen, opwarmen, roeren en vervolgens weer langzaam tot 30 graden Celsius laten afkoelen.
De vloeibare chocolade wordt in verwarmde vormen gegoten. Daarna ondergaat het alsnog een koelingsproces, zodat de chocolade zijn vaste vorm verkrijgt. Daarna kan het verpakt worden.

Wegens vakantie gesloten.

List Item #2

List Item #3